(δεν) υπάρχει.

Από μικρό, πολύ μικρό, του έλεγαν ότι υπάρχει. Ο οίκος του ήταν απέναντι από το σπίτι του παππού. Τον έβλεπε. Αλλά πάντα είχε την απορία γιατί το δικό σου σπίτι λεγόταν οίκος και το σπίτι του παππού, απλά σπίτι. Ήταν θέμα των πολλαπλών καμπυλοτήτων; Ή εκείνης της οικογένειας πελαργών που είχαν σπιτωθεί στο υψηλότερο σημείο του τρούλου; Και το καπνισμένο δωματιάκι όπου η γιαγιά άπλωνε το φύλλο της πίτας και τακίμιαζε με τις μυρωδιές του είχε μία καμάρα στην είσοδο, τόσο ταπεινή που απαιτούσε μία λεπτή υπόκλιση για να την περάσεις, μα και τόσο μεγαλοπρεπή, μέχρις εκεί όπου οι αναμνήσεις των παιδικών χρόνων ήθελαν να την φτάσουν. Και να την κρατήσουν. Και τα καναρίνια στην αυλή, στην σκιά των πελαργών που σχεδόν όλο το χωριό συγκρατούσε την μέρα που έφευγαν και κρυφοκοιτούσε για το πότε θα ξαναέρθουν -μαζί με την άνοιξη-, πρόβαραν μελωδίες, όσο μάθαινε για τα φυλλοβόλα δέντρα μασουλώντας τα φύλλα της σκαμνιάς που ο αέρας σκορπούσε στην αυλή.

Στον οίκο ξημερώθηκε και ξενύχτησε, ντύθηκε με περίεργες λινές φορεσιές, σήκωσε σύμβολα και συμβολισμούς, άκουσε κάτι που μπορεί να μοιάζει και με τραγούδι, ήπιε το πρώτο του κρασί. Στο σπίτι ξενύχτησε στην αυλή, ξημερώθηκε στην σιταποθήκη, άκουσε τα ξεματιάσματα της γιαγιάς, τσακώθηκε και μάτωσε στην άγαρμπη τσιμεντένια αυλή, βρώμισε τα χέρια και τα ρούχα, στολίστηκε με ανεπεξέργαστες κατσάδες, ήπιε τις πρώτες μυρουδιές τσίπουρου πλάι σε μπαρουτιασμένα καζάνια, κάτω από δυσκολεμένα και πρόχειρα ελενίτ που αγκομαχούσανε να κρατήσουν τις βαριές χειμωνιάτικες σταγόνες. Πείνασε και στερήθηκε για να πάρει μέρος σε μία δωσοληψία μετά-υποσχέσεων με τον ιδιοκτήτη του οίκου. Και τα χρόνια κυλούσαν, και οι περιφερόμενες εικόνες ήταν απλά μία ευκαιρία για πεζοπορία στα ορεινά των αγράφων, και οι αγιογραφίες υψηλές ζωγραφικές λεπτομέρειες, και τα λιωμένα μανουάλια σμιλεύματα ανθρώπων που ήθελε δίπλα σου, και τα κυριακάτικα μοναστήρια εφηβικές επαναλήψεις -όχι πια αθώων- παιδικών παραμυθιών με βασιλιάδες και παλάτια, και οι μυσταγωγικοί εξορκισμοί ψυχωτικές στάσεις αλλοπαρμένων απέναντι σε ανθρώπους επιληπτικούς.

Αν υπήρχε -δεν μπορεί!- κάποια μικρή συμπάθεια θα έδειχνε για εκείνη την άλλη μικρή θεά, την τύχη. Αλλά είτε επειδή είναι μισογύνης, είτε επειδή δεν την παλεύει με τους ανταγωνισμούς έλειπε παταγωδώς. Μάλλον για καλό. Τον άφηνε να θέτει μόνος του τα όριά του και να επανατοποθετεί τον εαυτό του μέσα σε αυτά. Αν υπήρχε δεν θα έριχνε καρεκλοπόδαρα την ώρα του σχολάσματος από την δουλειά, αργά το βράδυ, ενώ όλες τις προηγούμενες ώρες είχε ξαστεριά. Αλλά από την άλλη τον απάλασσε από οποιαδήποτε υποψία ότι μπορεί να κομμουνιστοφέρνει. Αυτό που χρειάζεται δεν είναι ο κομμουνισμός σαν μία αόρατη υπόσχεση, αλλά σα σχέση που θα την χορογραφήσουμε βήμα με βήμα, άρθρωση με άρθρωση. Κίνηση.

Κοίτα να δεις, όμως, τις τελευταίες ημέρες… Το ξημέρωμα εκείνης της Κυριακής όπου λιγοστέψαμε κατά ένας, πέρασε φευγαλέα από το μυαλό του η πιθανότητα να υπάρχει. Και ότι εκείνος, ο αόρατος-των-υποσχέσεων, έκανε μία κίνηση τακτικής για να μεταθέσει ακόμα παραπέρα την έφοδο στον ουρανό, να φυλάξει τα μετερίζια του. Μα και το βράδυ εκείνης της Δευτέρας αυτή η πιθανότητα επανήλθε όταν οι πιτσιλιές μίας απρόσμενης καταιγίδας ανακατώθηκαν με τα δάκρυα κάτω από τα μάτια του, αλλοιώνοντας την γεύση που είχαν από την μυρωδιά της ημέρας.

Κοντοστάθηκε. Κοίταξε γύρω του πρώτα και μέσα του πιο μετά. Δεν είχε αμφιβολία. Η έφοδος στον ουρανό επιβάλλοταν (και) από την ανάγκη να ξανανταμώσουμε τους ανθρώπους μας.

Και μέχρι τότε δεν θα έχανε εκείνη την ευκαιρία όταν παρουσιαζόταν, μία αρχοντικά ηλιόλουστη μέρα, να ξανακυλήσει τα δάκρυα του, χωρίς πιτσιλιές και υποψίες, με την ατόφια μυρωδιά που θα ήθελε εκείνη να πάρει μαζί της. Την μυρωδιά της ημέρας. Έστω και μίας δύσκολης ημέρας.

Advertisements

Για πες...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.