Tattoos of tears

Κάποτε ανυπομονούσανε να γυρίσουνε σπίτι, να ξαπλώσουνε ανάσκελα, αγκαλιά, να εξιστορήσουνε. Τώρα οι αφηγήσεις στέρεψαν.

Τράβηξε δύο τζούρες και το έσβησε σε εκείνα τα σκαλιά. Η ανάσα του μύριζε εκείνο το φιλί στα χείλη. Και το χρώμα της Πινότση ήταν ίδιο με τότε, σε εκείνο το όμορφο ραντεβού μιας μαγιάτικης νύχτας με το ξημέρωμα της. Τώρα οι θύμησες τον κύκλωσαν. Τυλίχτηκε για τα καλά μαζί τους, κούρνιασε στη ζεστασιά τους και είχε έναν από τους πιο ήρεμους ύπνους των τελευταίων εβδομάδων.

Advertisements

Για πες...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.