Γρατσουνίσματα στο χιόνι

gratsounisma_xioniΉταν ένα από αυτά τα βράδια που αυτή η πόλη, αυτοί οι ανάκατοι δρόμοι με τον μπλαζέ φωτισμό και τις σκιές ανασκουμπωμένων ανθρώπων, του έμοιαζαν με μηχανή του ποπ κορν. Τα αργόσυρτα βήματά του σε στεγνά τσιμέντα, παιχνίδιζαν με τις νιφάδες που κατέληγαν στα πόδια, αφού πρώτα έγλειφαν τη μύτη του αφήνοντας εκεί πάνω τη θερμοκρασία τους. Όταν δεν κατέβαινε με βιά ο αγέρας από το βουνό στο βάθος, μπορούσε μέσα στη σιωπή να ακούσει έναν-έναν τους χτύπους εκεί στ΄αριστερά του στέρνου του. Μπορούσε να γίνει ένα με τις στουμπηγμένες από τον χορό -λίγο νωρίτερα- αρθρώσεις του, να σκηνοθετήσει ιστορίες σιωπηλές και ανομολόγητες που απλώνονταν πίσω από τα κρεμασμένα και φωτισμένα υφάσματα στα παραθυρόφυλλα των εργατικών κατοικιών. Ιστορίες με αρχή και συνειδητά χωρίς τέλος. Αυτό το τελευταίο ήταν μία στιγμή της εφευρετικότητάς του, ένας τρόπος για να παραμένει ατέρμονος ο κύκλος εκείνων των στιγμών με τις οποίες απ΄όταν μπήκε ο νέος χρόνος είχε τυλιχτεί και ημερέψει μαζί.

Τυλιγμένος σε τυρκουάζ αποχρώσεις που ξεκινούσαν από την κορυφή του κεφαλιού και κατέληγαν με ζέση γύρω από το λαιμό του, βυθισμένος σε ξεχαρβαλωμένες σκέψεις δανεισμένες από μία ακόμα μέρα ανεργίας, πέρασε απαρατήρητη η επιμονή του χιονιού. Όταν συγκεντρώθηκε ξανά γύρω του, στην ακρομυτιά του και στα πόδια του που είχαν αρχίσει να παγώνουν, άνοιξε το βήμα του και θυμήθηκε πάλι τη μηχανή του ποπ κορν. Και μπροστά του αράδιασε εικόνες που θα τις έλεγε κινηματογραφικές, θα μπορούσαν όμως να είναι και πέρα ως πέρα αληθινές.

Είδε πίσω από σύρματα μία φιγούρα να βλέπει το χιόνι αλλά να μην χαίρεται. Είχε κουραστεί ήδη με το λευκό των κοντέινερ. Είδε στιγμές οικογενειακής θαλπωρής να κουβαλιούνται μέσα σε λαμαρίνες, αγνοώντας τα σύρματα αλλά διασκεδάζοντας με τις κιτς επιγραφές των ταβερνών, και να ανεβαίνουν στο βουνό. Είδε τα παιδιά αυτών των στιγμών να χτίζουν εκεί ψηλά χιονοκάστρα, με τείχη και περίφραξη, συντροφιά με τα χάχανα μαμάδων και μπαμπάδων. Και σε μια στιγμή ένιωσε να φτάνει ένας νοτιάς, λυσσομανώντας, από τα κοντέινερ του κάμπου και να τα κάνει όλα μπουρδέλο.

Είδε έναν άραβα στολισμένο στα λευκά να κυκλοφορεί στην Ερμού πιο ήσυχος, ανάμεσα σε λευκούς από γεννησιμιού. Πλανεμένοι αυτοί, τού χάρισαν και κάποια χαμόγελα. Είδε κάποιους πιτσιρικάδες με παγωμένα cans και χιονίστρες στα ακροδάκτυλα να βάφουν το νεοκλασσικό στην Αμαλίας. Οι νιφάδες κρατούσαν τα βλέμματα του νόμου μακρυά τους. Είδε τα στόματα των υπαλλήλων του σούπερ μάρκετ να αρπάζουν τη Δυνατότητα και να φωνάζουν δυνατά την επιθυμία τους να φύγουν μία ώρα αρχύτερα από εκεί, ακόμα και μπροστά στα μούτρα του αφεντικού. Είδε βιτρίνες να αδειάζουν από τις ματιές των καταναλωτών και άστεγες μπαλάντες να απλώνονται στους έρημους δρόμους. Είδε έναν τύπο να σταματάει τα αμάξια εκεί στην αρχή της Πειραιώς, να σκαλίζει καρδιές επάνω στα χιονισμένα καπό και να τα αφήνει να συνεχίσουν το δρόμο τους για Πειραιά.

Θυμήθηκε εκείνη την φορά, εκείνη την αίθουσα του δικαστηρίου που η μισή ήταν ντυμένη στα μελαμψά χρώματα των εξεγερμένων ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης. Και όταν ανακοινώθηκε από την έδρα η αθώωσή τους άρχισαν να ξεπηδούν εδώ και εκεί τα πρώτα χαμόγελα, μαζί με το λευκό τους χρώμα, το χρώμα των οδοντοστοιχιών.

Σκέψεις… Χωρίς να το πολυκαταλάβει, είχε μπροστά του την Πειραιώς. Κάθισε στη στάση, το 049 θα αργούσε να περάσει. Ερωτηματικό; Δεν τον ένοιαζε. Κάθισε στη στάση και έβλεπε τα φρεσκοχιονισμένα αμάξια να κατεβαίνουν την Πειραιώς με καρδιές χαραγμένες στον κόρφο τους. Χαμογέλασε. Είχε μία μικρή αγωνία αν θα προλάβαιναν να φτάσουν στον προορισμό τους προτού τις σβήσουν οι νιφάδες που τώρα έπεφταν πιο πυκνές. Τις επόμενες ημέρες θα το μάθαινε, ήλπιζε.

[ ήχος για συντροφιά ]

Κράτα το

Κράτα το

Advertisements

One thought on “Γρατσουνίσματα στο χιόνι

  1. pervasionhistorylkanios agrotis 19/02/2015 στο 09:26 Reply

    οι νιφάδες, μοιάζουν με τα βλέμματα. κάθε μια μοναδική. καμιά δεν μοι΄ζει με την άλλη..

Για πες...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s