Το Σπίτι της Αχαρνών

villa-amalias-squatΟ καθένας και η καθεμιά έχουν τις δικές τους αναμνήσεις από την Βίλα Αμαλίας.

Τα πρώτα χρόνια στην Αθήνα, ένα σάπιο καλοκαίρι, κάπου στη μέση του, τότε είναι που πέρασα πρώτη φορά τη σιδερένια αυλόπορτα της Αχαρνών. Αυτή τη σιδερένια αυλόπορτα που τα ξημερώματα της περασμένης Πέμπτης οι ένστολοι εισβολείς την βαρούσαν για κάνα εικοσάλεπτο αλλά δεν έλεγε να τους ανοίξει. Ήξερε να αναγνωρίζει τους φίλους από τους εχθρούς.

Μία ήρεμη καλοκαιρινή αυλή, φώτα να παιχνιδίζουν με τις φυλλωσιές, οι ξύλινοι πάγκοι στη θέση τους,  μία κρύα μπύρα να σβήσει ο ιδρώτας. Τα ξημερώματα της περασμένης Πέμπτης η αυλή έγινε εκείνος ο χώρος όπου συγκεντρώθηκαν τα πειστήρια ενός σκηνοθετημένου εγκλήματος. Κάποιες εκατοντάδες άδεια μπουκάλια μπύρας, χιλιάδες είπαν αυτοί. Και τέσσερα από ουίσκι. Παραδίπλα, το πρωινό αγιάζι σφύριζε από το μισάνοιχτο παράθυρο του συναυλιάδικου. Αποκαμωμένο και αυτό, περίμενε να έρθει το βράδυ για ένα ακόμη -ζεστό- πανκ καφενείο. Το πρόλαβε όμως η εξουσία. Παραμένει σκοτεινό και σκυθρωπό.

Στην Αχαρνών, στο απέναντι πεζοδρόμιο, τα πόδια μου έχουν ξεπαγιάσει.

Οι εισβολείς μοντάρανε και ένα βιντεάκι για να το προσφέρουν στο τηλεοπτικό κοινό. Και φρόντισαν να ενεργοποιήσουν τις άκρες τους στο δημοσιογραφικό σινάφι για να το ντύσουν με τις κατάλληλες αφηγήσεις. Μετά τον ωχαδερφισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό βρήκα πιο είναι το καινούργιο φρούτο που ευδοκιμεί σε τούτα τα μέρη: ο σουρεαλισμός. Να ακούς για την «βία Αμαλίας» και να βλέπεις πλάνα από το σαλόνι, το καφενείο, το συναυλιάδικο και το βιβλιοπωλείο της κατάληψης. Σε τούτα τα μέρη γίνονται και θαύματα: πάνω στο σώμα του εσωτερικού εχθρού η δημοσιογραφική πλέμπα άρπαξε την ευκαιρία να παρουσιαστεί ως κυνηγός της αλήθειας και υπερασπιστής των κοινωνικών συμφερόντων. Κοντόφθαλμη κοινωνική μνήμη.

Θυμάμαι εκείνο το πρωί, σχεδόν χαράματα, που κομμάτι-κομμάτι βάζαμε μέσα την τυπογραφική μηχανή. Το πρωί της Πέμπτης τα φορτηγά του δήμου που φτάνανε στην Χέυδεν είχαν σκοπό να πάρουν κομμάτι-κομμάτι τα πράγματα από μέσα. Εκείνο το βράδυ που είχαμε στηθεί όλοι γύρω από τη ξυλόσομπα του καφενείου και ακούγαμε για την αστυνομική εισβολή στο δημαρχείο Κερατσινίου. Εκείνα τα βράδια που αφουγκραζόμασταν σπιθαμή με σπιθαμή τα πεζοδρόμια της Χέυδεν γιατί μέσα οι πανκ ήχοι δεν μας ψήνανε και πολύ. Εκείνη τη γωνία, κάτω από τις σκαλωσιές, που δεν άδειαζε ποτέ από την περιφρούρηση. Το μαύρο που τύλιξε τους τοίχους από τη μεριά της Αχαρνών μετά απ’ την παρακρατική επίθεση τον Μάιο του  2008. Την αγωνία μέχρι να σταθεί και πάλι το καφενείο στα πόδια του. Και στάθηκε, από το εργοτάξιο της αλληλεγγύης. Το τρέξιμο στους φασίστες. Τα γέλια των πιτσιρικάδων του παιδικού στεκιού που μουτζουρώνανε τις τσιμεντένιες μπάλες του πεζόδρομου, το πάθος των θεατρικών παραστάσεων, τα νέφη καπνού στις συνελεύσεις, την προσήλωση στις βιβλιοπαρουσιάσεις, τους προβληματισμούς στις εκδηλώσεις, τις αναζητήσεις στο βιβλιοπωλείο, την αναμονή για να έρθει η σειρά σου στο ποδοσφαιράκι, την καρτερικότητα στην ουρά για το κατούρημα, το μπασκετάκι στην αυλή.

Η εκκένωση της Βίλας Αμαλίας είναι ένα χτύπημα με πολιτικές προεκτάσεις που γειώνονται χωροταξικά. Είναι το σύνορο με τη βαρβαρότητα του Αγίου Παντελεήμονα, το ανάχωμα προτού αυτός ο κανιβαλισμός εξαπλωθεί και στην πλατεία Βικτωρίας (κάτι που αποτελεί διακαή πόθο των διαφόρων ρατσιστικών επιτροπών κατοίκων που εμφανίζονται κατά καιρούς). Είναι, όμως, και κάτι άλλο. Είναι ένα χτύπημα στην «κοινωνική αναπαραγωγή» του αντιεξουσιαστικού κινήματος. Όλων αυτών των χιλιάδων ανθρώπων που όλα αυτά τα χρόνια μέσα σε αυτόν τον χώρο χάρηκαν, έκλαψαν, φλέρταραν, ερωτεύτηκαν, γνώρισαν, πειραματίστηκαν, έχτισαν φιλίες. Όλων αυτών των χιλιάδων που μέσα από αυτόν τον χώρο εκφράστηκαν, οργανώθηκαν και πραγμάτωσαν ψηφίδες αυτού του κόσμου που ονειρευόμαστε.

6 μέρες χωρίς την Βίλα Αμαλίας. Και είναι πολλές.

Κράτα το

Advertisements

Για πες...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.