Ησυχία απόψε

Σάββατο βράδυ. Μία εκνευριστική σιωπή απλώνεται στο κέντρο της Αθήνας. Στα φώτα της Πανεπιστημίου, στα σκοτεινά σοκάκια της Αθηνάς, στις μυστηριώδεις στοές της Σοφοκλέους. Μία σιωπή που θα μπορούσε να  έχει για διακριτικό συνοδό και το επίθετο ανησυχητική. Είναι μάλλον η ρευστότητα των στιγμών που οδηγεί σε αυτές τις σκέψεις. Σε λίγες ώρες ξημερώνει -εκλογική- Κυριακή.

Βιαστικές φιγούρες στα πεζοδρόμια, με ζωηρές μηχανικές κινήσεις στήνουν παιχνίδια με τις σκιές που αφήνουν οι αντανακλάσεις του κιτρινιάρικου φωτός. Εάν τις παρατηρήσεις προσεκτικά θα δεις έναν ολόκληρο κόσμο σκιών να κινείται παράλληλα με τους ζωντανούς ανθρώπους, να κρυφοπαίζει με την κόρη των ματιών σου, να προβάλει τις σχιζοφρενικές σου αποκλίσεις. Στις στάσεις των λεωφορείων οι τελευταίοι των επιβατών περιμένουν το τελευταίο της γραμμής για να επιστρέψουν σπίτι. Τα αμάξια κινούνται αραιά, αργά και βαριεστημένα, ωσάν οι οδηγοί τους να τεμπελιάζουν να πατήσουν το γκάζι. Μέσα σε αυτή την ερημιά τα ταξί φαίνονται εκνευριστικά πολλαπλάσια, του δημιουργούν ένα αίσθημα μοναξιάς και απειλής. Οι χακί στολές έχουν φωλιάσει σε περισσότερες γωνίες της πόλης. Πεδίον του Άρεως, Ακαδημίας, Ιπποκράτους, Ομόνοια, Σύνταγμα. Τσιτωμένα βήματα από τις γωνιές του τετραγώνου μέχρι το σιδερένιο κλουβί τους και πάλι πίσω. Ο φάρος της μηχανοκίνητης περιπόλου φωτίζει επιδεικτικά το άσπρο κράνος, μία τελευταία προειδοποίηση για όλους αυτούς που έχουν χίλιους-δύο λόγους να αποφύγουν την συνάντηση με τα όργανα της τάξεως. Οι θαμώνες των μαγαζιών πάλλονται στους εθνικά υπερήφανους ρυθμούς εικοσιδύο τύπων που τρέχουν γύρω από  ένα τόπι πάνω σε πολωνικό χορτάρι. Σε μία από τις στοές της Αθηνάς, τα ένστολα τσογλάνια λουφάρουν με κλεφτές ματιές στην απέναντι τηλεόραση. Πάντα πρόθυμοι, ωστόσο, να αναζητήσουν τον τσαμπουκά στον περαστικό που δε θα τους γεμίσει το μάτι. Οι εφημεριδοπώλες με μπαγιάτικο υλικό στημένοι κάτω από τις πανηγυρτζίδικες λάμπες τους. Δύο πρεζάκια με ακατάληπτα λόγια σπάνε την σιωπή. Συνεννοούνται. Δύο λευκοί μπόγοι χάνονται στην ημιφώτεινη στοά πλάι στον ναό του χρήματος και του τζόγου.

Μα γιατί απόψε υπάρχει αυτή η γαμημένη ησυχία στην πόλη;

Οι άνθρωποι στο πεζοδρόμιο είναι εκείνοι οι μικροί ήρωες που θα αναζητήσουν τα βιβλία που θα γράψουν για την εποχή. Και ας επιταχύνουν το βήμα τους απλά για να προλάβουν να συμβαδίσουν με τις επιταγές των καιρών. Απαγόρευση κυκλοφορίας. Προσπαθούν με σχολαστικότητα να αποφύγουν τη συνάντηση με τους φρουρούς του καθεστώτος. Πρέπει να ξέρεις την γεωγραφία της πόλης. Την ίδια στιγμή θα ήταν συνετό εκ μέρους τους να αποφύγουν και τη διασταύρωση με κάποιο από τα ταξί που σουλατσάρουν στους άδειους αθηναϊκούς δρόμους. Μία περίεργη αίσθηση τον έκανε να πιστεύει ότι το προηγούμενο επάγγελμά τους, κάπου εκεί στα μέσα της δεκαετίας του ’40, ήταν περιπτεράδες. Οι εφημεριδοπώλες αυτής της νύχτας θα φιλοξενούσαν τα πρωτοσέλιδα με την αναγγελία του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης.

Στα μέσα της διαδρομής συνειδητοποίησε ότι όλα αυτά ήταν αυθυποβολές λόγω των ημερών και των καταστάσεων. Ξαφνικά το πλήθος πετάγεται από τις καρέκλες και σιχτιρίζει για μία χαμένη ευκαιρία του ανθρώπου που κλωτσάει το τόπι. Όλοι αποβλακωμένοι στη γιγαντοοθόνη, δε χαμπαριάζουν τι συμβαίνει δύο βήματα παραπίσω. Θα μπορούσε να περάσει ένα τανκ από εκεί και να μην το αντιληφθούν παρά μόνο όταν η κρατική τηλεόραση διακόψει τη μπάλα για μία έκτακτη είδηση. Η βραδιά είναι ιδανική για πολλά πράγματα. Ακόμη και να θέλεις να πιστέψεις ότι δεν έχει διαταραχτεί η ομαλότητα, όλο και κάτι θα συμβεί να σου βάλει ιδέες στο μυαλό.

Φτάνει στο διαμέρισμα, σβολιάζει στην καρέκλα του μπαλκονιού, βάζει μία ρακί για να συνέλθει. Από το απέναντι παράθυρο εισβάλλουν βίαια στα αυτιά του τα τελευταία λεπτά του αγώνα με το τόπι. Τη λήξη ακολουθούν φωνές, χειροκροτήματα, συνθήματα, πυροτεχνήματα, κορναρίσματα. Ξέρει ότι σε λίγες ώρες θα ακολουθήσει και η βία στα σώματα μεταναστών. Ήταν τόση η χαρά και ο ενθουσιασμός που πλανιόταν για ώρα στην ατμόσφαιρα που πίστεψε για λίγο ότι μπορεί όλοι αυτοί οι πανηγυρτζήδες να ξεχάσουν να πάνε να ψηφίσουν την επομένη! Αμ δε! «Τώρα που βγάλαμε την εθνική στους 8, θα βγάλουμε και πρωθυπουργό». Υπέροχο σλόγκαν, τι κρίμα που δεν πρόλαβε να το αξιοποιήσει κάποιο από τα επιτελεία των κομμάτων.

Ξαναδιαβάζει την αφήγηση που μόλις έγραψε στο φορτωμένο τετράδιό του. Στέκεται σε μία πρόταση. «Οι εφημεριδοπώλες αυτής της νύχτας θα φιλοξενούσαν τα πρωτοσέλιδα με την αναγγελία του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης». Μα το καθεστώς έκτακτης ανάγκης αποτελεί καθημερινό βίωμα εδώ και δύο χρόνια. Πουφ! Και πάλι το υλικό των εφημεριδοπωλών είναι μπαγιάτικο. Κοίτα να δεις που είναι οι αδικημένοι όλης της ιστορίας. Αλλά δεν πειράζει, ένας ύπουλος τρόπος έκθεσής τους για την ρετσινιά που κουβαλά το επάγγελμα από τα μέσα της δεκαετίας  ’40.

Κράτα το

Advertisements

Για πες...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.