Ο νομος του μαγαζιου.

Δε θέλει μεγενθυντικό φακό. Τα πράγματα είναι απλά…

Πριν από κάποια χρόνια το αφεντικό της καφετέριας Gauloise στο Κουκάκι (πεζόδρομος Γεωργίου Ολυμπίου και Βεΐκου) όταν έφευγαν και οι τελευταίοι πελάτες αναλάμβανε την μουσική επένδυση με την οποία έκλεινε η βραδιά. Η κασέτα έπαιζε διάφορα χουντικά άσματα, ενώ η σερβιτόρα έβγαζε πέρα τη φασίνα της ημέρας. Ο σιδερένιος ιππότης στο παράθυρο είναι το σήμα κατατεθέν του μαγαζιού. Όπως και τα μικρά άσπρα χαρτάκια τα οποία είναι κολλημένα εδώ και εκεί στους τοίχους του Κουκακίου, σε μία διαρκή αναζήτηση σερβιτόρας. Γιατί όμως το αφεντικό αναζητά συνεχώς σερβιτόρα; Ανοίξανε οι δουλειές ή συμβαίνει κάτι άλλο;

«Εδώ ισχύει ο νόμος του μαγαζιού ήταν η απάντηση της εργοδοσίας του Gauloise όταν η εργαζόμενη διεκδίκησε τα δικαιώματά της. Η συναδέλφισσα εργαζόταν από τον Σεπτέμβριο του 2011 έως τον Μάιο του 2012 σε καθεστώς επισφαλούς μαύρης εργασίας με ημερομίσθιο 25 ευρώ το 8ωρο, πολύ κατώτερο του θεσμοθετημένου. Για δώρα, επιδόματα, αργίες, νυχτερινά ούτε λόγος από την εργοδοσία του Gauloise που θέλει τον εργαζόμενο αναλώσιμο, πολυπαραγωγικό και υπάκουο στις επιταγές του κέρδους που φυσικά εισπράττει πατώντας πάνω στην υπεραξία των εργαζομένων. Οι υπάλληλοι στο εν λόγω μαγαζί τελούν χρέη μπουφετζή, σερβιτόρου και καθαριστή ταυτόχρονα».1

«Και σε αυτή που δουλεύει τώρα σερβιτόρα, για πες μας της κολλάς ένσημα και δώρα;» είναι ένα από τα συνθήματα που ακούγονται στην απογευματινή παρέμβαση του σωματείου σερβιτόρων-μαγείρων. Ο δίσκος που πέφτει, τα σπασμένα ποτήρια, και ξανά ο δίσκος που πέφτει είναι μία ακόμη επιβεβαίωση της πραγματικότητας που αναφέρθηκε και παραπάνω. Η σιωπή της εργαζόμενης -η οποία επιβάλλεται από το συνεχή υπεροπτικό βλέμμα του αφεντικού-, σπάει μπροστά στην ευθύτητα της συναδελφικής αλληλεγγύης που εκφέρεται από την απέναντι μεριά.

«Το σωματείο σερβιτόρων, μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού προέβει σε σύσταση στον εργοδότη για την διευθέτηση των οφειλών προς την συναδέλφισσα. Η απάντηση του ιδιοκτήτη ήταν ψευτονταηλίκια, βρισιές, χυδαιότητες, σεξιστικοί χαρακτηρισμοί και απαξιωτικά σχόλια για το σωματείο και τους εργαζόμενους».2

Το τραπεζάκι της τοπικής οργάνωσης του κκε μετακινείται λίγα μέτρα παραπέρα από το σημείο της παρέμβασης. Πρέπει να είναι διακριτές οι γραμμές. «Με ταξικούς αγώνες αλλάζει η ιστορία, ενάντια σε κράτος και εργοδοσία». Και αυτή η στιγμή της ταξικής αντιπαράθεσης με ένα μικρό(μεσαίο) αφεντικό προκαλεί αν μην τι άλλο αμηχανία. Το άνοιγμα του Κόμματος στα μικρομεσαία στρώματα σκοντάφτει στη βιωματική πραγματικότητα.

 

Σημειώσεις

1. Απόσπασμα από το κείμενο που μοίραζε το σωματείο σερβιτόρων, μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού σε παρέμβαση που έγινε έξω από την καφετέρια το απόγευμα της Τετάρτης.

2. ο.π.

Advertisements

Για πες...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.