Αυγουστιατικες φημες.

Ξαφνικά το ημισκότεινο στενό σοκάκι μού φάνηκε πιο γεμάτο απ’ ότι το είχα συνηθίσει τον τελευταίο μήνα. Πριν από 15 ημέρες έψαχνα να δω τα 5 παρκαρισμένα αυτοκίνητα, απόψε έχουν φτάσει τα 33 και δεν κρύβονται. Είναι και αυτός ένας ιδιαίτερος τρόπος που έχω βρει για να ορίζω  πότε η Αθήνα μπαίνει και πάλι στους χειμωνιάτικους ρυθμούς της, για το πότε οι άνθρωποι αυτής της πόλης βρίσκονται και πάλι πίσω έτοιμοι να αναλάβουν ρόλους και θέσεις.

Λένε πολλοί ότι ο Αύγουστος είναι ωραίος στην Αθήνα. Ο καθένας και η καθεμιά έχει τις δικές του και τις δικές της ιστορίες που ξετυλίγονται στους μισοάδειους δρόμους της πόλης. Η ροή τους, η κατάληξή τους, οι υποσχέσεις και οι απογοητεύσεις τους, δημιουργούν αυτές τις καλοκαιρινές φήμες.

Για όσους γυρνούν από ένα νησί οι φήμες θα τους συντροφεύουν για όλο το χειμώνα καθώς η όποια επιβεβαίωσή τους μετατίθεται για το επόμενο καλοκαίρι και την -απευκταία- περίπτωση της παραμονής στην πρωτεύουσα. Χωρίς βέβαια ποτέ να καταλάβω γιατί οι πραγματικές διακοπές των ανθρώπων αυτού εδώ του τόπου μπορούν να γίνονται μόνο το καλοκαίρι και όχι τις άλλες τρεις εποχές του χρόνου.

Για όσους μένουν πίσω οι φήμες είναι επενδυμένες με συναισθήματα, βιώματα, εμπειρίες, εικόνες. Είναι οι βόλτες κάτω από τις νεραντζιές της Βεΐκου που σε κάνουν να νιώθεις ότι ο δρόμος έχει εκκενωθεί για έναν περίεργο λόγο ο οποίος, όμως, δεν έχει φτάσει ακόμη στα αυτιά σου. Είναι τα πλακόστρωτα της Δράκου τα οποία θαρρείς ότι βιάζονται να προλάβουν να πάρουν κάποιες βαθιές ανάσες προτού το εμπόρευμα τους φορτωθεί και πάλι. Είναι ο πεζόδρομος της Ολυμπίου όπου αναμένεις να δεις, στο σημείωμα που άφησε ο κυρ Θόδωρος στην πόρτα του καφενείου, εάν φέτος θα πάει στις… Μαλδίβες ή στο Διακοφτό. Είναι η λαϊκή αγορά που μοιάζει κουτσουρεμένη και στα κενά ανάμεσα στους πάγκους βλέπεις τα άλλα κενά, τα ισόγεια, όπου το χρώμα του «ενοικιάζεται», στην τζαμαρία, έχει κόψει από την πολυκαιρία. Είναι η βραδινή πλατεία Μερκούρη με την εικόνα τεσσάρων και πέντε χρόνων πίσω, δεκτική σε επιθυμίες ηρεμίας, με μία ευχάριστη μελαγχολία να γυροφέρνει από το ένα παγκάκι στο άλλο, άδεια πλέον και αυτά καθώς οι εναλλακτικοί κώλοι έχουν πάει για γυμνισμό και μαύρισμα. Ο λόφος καίγεται από τον ήλιο έρημος, προσπαθείς αρκετά για να βρεις τις γνωστές χειμωνιάτικες φάτσες που βολτάρουν μαζί με τα τετράποδά τους. Αντίθετα, στο Βουτιέ οι πιτσιρικάδες και οι πιτσιρίκες κάνουν πάρτι στην παιδική χαρά.

Υπάρχει και κάτι, όμως, που συνδέει αυτούς που έφυγαν και αυτούς που έχουν μείνει πίσω. Το βλέπεις όταν σηκώνεις το βλέμμα σου στα διαμερίσματα του 1ου, του 2ου, του 3ου ορόφου και παρατηρείς τα φώτα στα μπαλκόνια αναμμένα, τα φώτα στο σαλόνι αναμμένα, τα φώτα στο διάδρομο αναμμένα. Είναι αυτή η αγωνία της ανασφάλειας, είναι αυτός ο ψυχαναγκασμός της ασφάλειας που έχει μπει και έχει κατακτήσει τα διαμερίσματα, χωρίς να κάνει διάλειμμα ούτε για διακοπές. Μόνο που τον Αύγουστο, έρημα όπως είναι από τις ψυχές που τα κατοικούν, αυτός ο ψυχαναγκασμός γίνεται πιο τρομακτικός, γίνεται ακόμη πιο ορατό το πώς μπορεί να επιβιώνει και να εξαπλώνεται σαν μύκητας πάνω στο κοινωνικό σώμα. Αυτόν τον Αύγουστο ανακάλυψα και τα φώτα με χρονοδιακόπτη,  μία ακόμη προσπάθεια να… πειστούν και οι πιο πονηροί διαρρήκτες. Να δεις που το «Μόνος στο σπίτι» έχει αρχίσει να δίνει πολλές ιδέες στα μέρη μας. Φαντάζεσαι του χρόνου να αφήσουν το ένα παιδί πίσω για να κουνάει κούκλες στο παράθυρο του σπιτιού, όπως έκανε στην ταινία ο μικρός Άλεξ;

Η αναμονή στον ΟΑΕΔ της Καλλιρόης είναι η πράξη επικύρωσης της λεηλασίας των ζωών μας. Και της κοινής μας μοίρας. Μαυρισμένη ή όχι, νεαρός ή όχι, στην ίδια ουρά περιμένουμε, πλάι-πλάι. Και τα βλέμματα που διασταυρώνονται δεν αναρωτιούνται εάν πήγες ή πού πήγες διακοπές, αλλά για τα επόμενα βήματα που πρέπει να κάνουμε για να ζήσουμε. Ο ΟΑΕΔ εξάλλου είναι ο τόπος που δεν θα μείνει ποτέ κενός. Όσο άδεια και να είναι η Αυγουστιάτικη Αθήνα κάθε μέρα υπάρχουν όλο και περισσότεροι άνεργοι για να μπαίνουν στη σειρά. Δεν θα μείνει ποτέ κενός ούτε από νοήματα, ούτε από ανθρώπους στη σειρά.

Καλό φθινόπωρο.

Advertisements

Για πες...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: